Full wypas na Grenadzie

-



Mama mówi że za bardzo skrótowo. A jak inaczej zmieścić tydzień w jednym odcinku? No było skrótowo. Tak skrótowo że zapomniałem odhaczyć. Trynidad i Tobago. Kraj #102. Jak Rudy. 
Loty na Grenadę są wcześnie rano i późno wieczorem. Ponieważ kupiłem bilet bezmyślnie, pomyślałem tylko o tym że nie chcę wcześnie wstawać. Zamiast o tym, że wieczorem nie będzie transportu. Tylko taxi. A ja nie lubię taxi. Szczególnie drogich taxi. A airbnb mam po drugiej stronie wyspy. Wybrałem bo obok było lotnisko. Niestety to nieczynne. Ktoś wpadł by na to że na wysepce typu Grenada są dwa lotniska? Ja nie wpadłem. Za to do dyspozycji mam całą willę. Z ogrodem. Minutę od plaży. I genialną hostkę - Davette. Czekała na mnie, mimo późnej godziny i na dodatek rozplanowała mi cały weekend. St George i Grand Anse w sobotę, a okolice w niedzielę (bo transport publiczny nie działa). W St. George zwykle stoją wycieczkowce i jest pełno turystów. W sobotę akurat byłi to Niemcy, bo w porcie stał "Mein schiff 2". Biorę skromny lunch bez mięsa (wolę na razie nie zwiedzać kolejnych szpitali), za to z fasolą. Pierwszy raz jadłem fasolę gotowaną w kokosie. Mniam. Potem jadę do Grand Anse. To popisowa plaża Grenady z hotelami po kilkaset dolców za noc. Fajna. Ale bez szału. Wracam po zmroku i zastanawiam się gdzie tu można coś znaleźć. Zwykle mam problem z szukaniem. Bo trzeba rozpytać. A ja jestem aspołeczny. Ale tu wszyscy są mili i uprzejmi, więc się ze wszystkimi witam. Z tym co jarał jointa przed chatką na rogu też. A jak wracałem z frytkami to po prostu zapytałem czy nie wie gdzie? A on pokazuje za chatkę, że tam man sells. To idę ścieżką między chatkami i trafiam na bar lokalny. Więc pytam klienta czy on nie wie gdzie? A on na bar pokazuje. No, jasne. Debil ze mnie. Podszedłem i poprosiłem za dychę. Dwa dobre giety. Dubeltowe. Za piętnaście złotych. Mogłem też wziąć piwo. Ale alkohol obciąża żołądek. Have a good night - uśmiechnął się barman  na pożegnanie.



W niedzielę Davette zabrała mnie nad wodospad. Bo oprócz plaży bez turystów mają też w okolicy wodospad. A właściwie cały wodny park. 




Oprócz naturalnych biczy wodnych są naturalne baseny, jacuzzi a nawet skalne zjeżdżalnie i skocznie. W niedzielny skwar - po prostu rewelacja! A potem przyprowadziła brata żeby mi narwał kokosów, grejpfrutów i czerwonych pomarańczy. Trzy lata jeżdżę z airbnb ale takiej hostki jeszcze nie widziałem. Więc jakby ktoś szukał willi na wypasie przy plaży na Grenadzie za sto złotych dziennie to tylko u Davette w Marques. Aha. Grenada. Kraj #103

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O tym jak odkryłem polski bar na Karaibach i zostałem kiperem słynnego ponczu Antka

-
Obraz
No dobra. Rozumiem że oglądanie takich miejsc może boleć. Ale aż tak? Żadnych lajków za production values? Nawet za time-lapse z zachodem słońca na końcu seta? Nic? Nie to nie. Set nadal można obejrzeć tutaj  Trevor Nygaard - 300 To wracam do Antka. Tak, ma na zdjęciu Kult. I Daab. I Nalepę. Grechutę. I Dżem. Whisky moja żono - czasem sobie podśpiewuje.  Antek robi poncz. Jack Spanner. Niebezpieczny. Jak miejscowe osy które nazywają się... Jack Spanner. Antek z baru U Antka. Na St Vincent. Bez Grenadynek. Fakt że kraj się nazywa jak kapela BeBop. A poncze można wypić ze dwa. Po trzecim robi się wesoło. Antka znalazłem na mapach Google kiedy wybierałem się na wodospad Dark View Falls. Rozsunąłem mapkę u wyskoczył. U Antka. Bar na St Vincent. No, to jasne że musiałem tam pojechać. Tym bardziej że sto metrów od planu Piratów z Karaibów. Więc można zaliczyć od razu dwie atrakcje wyspy. Wtedy wypiłem dwa i ledwo wróciłem do Brighton, gdzie miałem airbnb. Potem mogłem już pić więcej...
Czytaj więcej

Cebulactwo w Samarkandzie

-
Obraz
Do Samarkandy biorę taxi. Tu taxi nazywają prywatne samochody jeżdżące miedzy miastami. W związku ze świętem centrum jest zamknięte dla ruchu więc znów mam spacerek do obwodnicy. Jak zwykle trzeba zaczekać aż samochód się wypełni (czasem znalezienie czwórki pasażerów trwa godzinę) i można jechać. Mam przednie siedzenie więc jest zdecydowanie bardziej komfortowo niż z tyłu. Jak zwykłe współpasażerowie pytają skąd jestem i dokąd jadę. Najlepiej po rosyjsku mówi Bachtior - kierowca autobusu. Pochodzi z Jizzak, pracuje w Bucharze a jedzie do Taszkientu po syna, który przylatuje z Moskwy. Na którymś postoju idzie na piwo po czym zaczyna mnie zapraszać do siebie. Jedź do mnie - mówi. Odbiorę syna z lotniska i pójdziemy na polowanie. Na dzika i niedźwiedzia. Próbuję mu wytłumaczyć że strzelanie do zwierząt nie jest moim ulubionym hobby. No ale jeść przecież trzeba - kontruje. Na ryby pójdziemy. Znowu nie moja bajka. Barana zarżnę i zrobię płow - nie poddaje się. Wizja zarzynanego barana powod...
Czytaj więcej

Miliard oszukanych czyli co odkryłem w Sowieckim Taszkiencie

-
Obraz
Do taxi na Taszkient idzie się obok mauzoleum. Prezydenta. A także kilku innych budowli historycznych. Ale już chyba historię przedawkowałem, bo nawet nie robię zdjęć. Na miejscu opadają mnie taryfiarze. Jak stado wilków zająca. Nie znoszą tego. Podobnie jak targowania. Więc odwracam się na pięcie i idę precz. Trochę posiedzę w cieniu. Może im przejdzie. Albo mnie. Po chwili widzę gdzie podjeżdżają samochody z Buchary (czy skąd inąd) szukające tylko jednego czy dwóch pasażerów. To się nazywa "срочно". Umawiam się z jednym na 50.000 i po chwili jedziemy. Między Samarkandą a Taszkientem pustyni brak. Są pola, na których już się zbiera pszenicę. Pod koniec maja.  I słupy wysokiego napięcia ze sztucznymi gniazdami bocianów. W których stoją sztuczne bociany. Na poboczu sprzedają asal. Wiem co to, bo po arabsku miód to również asal. Uzbecy sporo slow mają z arabskiego. Jeszcze więcej z rosyjskiego. Zabawne że klną po rosyjsku. Короче бляд пиздец. Widać w uzbeckim przekleństw nie ma...
Czytaj więcej