Barcelona

-

Jakoś się nie mogę zebrać. Kompletnie. Rodzice odstawieni na lotnisko. Dolecieli bez niespodzianek a ja od czterech dni nic nie robię. Bo nie muszę. Ani wstać. Ani zjeść śniadania. Ani nie zjeść. A potem znów nic nie robić. Albo pojechać na plażę. Gdzie chłopy ubrane. Albo gołe. Gole są na Mar bella. Można metrem dojechać.
- O, tu, trzeba iść prosto. Plaża Mar Bella - brodaty Polak pokazuje znajomym na kierunkowskaz przy wyjściu z metra.
Ciekawe czy nie doczytał że to gejowska plaża rozbierana? Albo właśnie doczytał, bo panie też tu przychodzą. Rozebrać się całkiem. Bo do połowy wszędzie mogą. Znaczy tam gdzie faceci mogą być bez koszulek - kobiety też mogą bez staników. I nie muszą nawet zaklejać sutków taśmą. Jak jedna pani na Paradzie Równości. Równość płci. I chyba tym razem zgodzą się z tym i kobiety i heterycy. Prawicowi również. 
A na Mar Bella każdy się może rozebrać. Albo nie. I dlatego tak fajnie. 
W ogóle Barcelona fajna. Niby tyle lat tu już jeżdżę że powinna mi się znudzić. A tu nie. I w ogóle. Nawet zacząłem o niej inaczej myśleć. Tak jak wcześniej nigdy. Jak Lulu o Jipie w Human Traffic. 
Bo na początku to tu bywałem w pracy. Co roku. Na targach erotycznych. Te w Barcelonie nadawały trendy no i zawsze można było coś ciekawego nakręcić i sfotografować. Ale po całym dniu biegania z kamerą i aparatem to się chciało... głównie spać. Co najwyżej zahaczyć o Metro (kiedyś w kiblu wpadłem na Chi Chi La Rue) czy Thermas. I tyle. A teraz nic nie muszę. I tagów nie ma. Golić się też nie muszę. I nie muszę się przejmować że wyglądam jak dziad. Za to klubów masa. Ciekawe że tu w kryzysie się otwierają, a w Polsce podczas boomu zamykają. Widać u nas musi być odwrotnie. 
No, dobra. Muszę zrobić fotkę. Bo inaczej nikt nie kliknie



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O tym jak odkryłem polski bar na Karaibach i zostałem kiperem słynnego ponczu Antka

-
Obraz
No dobra. Rozumiem że oglądanie takich miejsc może boleć. Ale aż tak? Żadnych lajków za production values? Nawet za time-lapse z zachodem słońca na końcu seta? Nic? Nie to nie. Set nadal można obejrzeć tutaj  Trevor Nygaard - 300 To wracam do Antka. Tak, ma na zdjęciu Kult. I Daab. I Nalepę. Grechutę. I Dżem. Whisky moja żono - czasem sobie podśpiewuje.  Antek robi poncz. Jack Spanner. Niebezpieczny. Jak miejscowe osy które nazywają się... Jack Spanner. Antek z baru U Antka. Na St Vincent. Bez Grenadynek. Fakt że kraj się nazywa jak kapela BeBop. A poncze można wypić ze dwa. Po trzecim robi się wesoło. Antka znalazłem na mapach Google kiedy wybierałem się na wodospad Dark View Falls. Rozsunąłem mapkę u wyskoczył. U Antka. Bar na St Vincent. No, to jasne że musiałem tam pojechać. Tym bardziej że sto metrów od planu Piratów z Karaibów. Więc można zaliczyć od razu dwie atrakcje wyspy. Wtedy wypiłem dwa i ledwo wróciłem do Brighton, gdzie miałem airbnb. Potem mogłem już pić więcej...
Czytaj więcej

Cebulactwo w Samarkandzie

-
Obraz
Do Samarkandy biorę taxi. Tu taxi nazywają prywatne samochody jeżdżące miedzy miastami. W związku ze świętem centrum jest zamknięte dla ruchu więc znów mam spacerek do obwodnicy. Jak zwykle trzeba zaczekać aż samochód się wypełni (czasem znalezienie czwórki pasażerów trwa godzinę) i można jechać. Mam przednie siedzenie więc jest zdecydowanie bardziej komfortowo niż z tyłu. Jak zwykłe współpasażerowie pytają skąd jestem i dokąd jadę. Najlepiej po rosyjsku mówi Bachtior - kierowca autobusu. Pochodzi z Jizzak, pracuje w Bucharze a jedzie do Taszkientu po syna, który przylatuje z Moskwy. Na którymś postoju idzie na piwo po czym zaczyna mnie zapraszać do siebie. Jedź do mnie - mówi. Odbiorę syna z lotniska i pójdziemy na polowanie. Na dzika i niedźwiedzia. Próbuję mu wytłumaczyć że strzelanie do zwierząt nie jest moim ulubionym hobby. No ale jeść przecież trzeba - kontruje. Na ryby pójdziemy. Znowu nie moja bajka. Barana zarżnę i zrobię płow - nie poddaje się. Wizja zarzynanego barana powod...
Czytaj więcej

Miliard oszukanych czyli co odkryłem w Sowieckim Taszkiencie

-
Obraz
Do taxi na Taszkient idzie się obok mauzoleum. Prezydenta. A także kilku innych budowli historycznych. Ale już chyba historię przedawkowałem, bo nawet nie robię zdjęć. Na miejscu opadają mnie taryfiarze. Jak stado wilków zająca. Nie znoszą tego. Podobnie jak targowania. Więc odwracam się na pięcie i idę precz. Trochę posiedzę w cieniu. Może im przejdzie. Albo mnie. Po chwili widzę gdzie podjeżdżają samochody z Buchary (czy skąd inąd) szukające tylko jednego czy dwóch pasażerów. To się nazywa "срочно". Umawiam się z jednym na 50.000 i po chwili jedziemy. Między Samarkandą a Taszkientem pustyni brak. Są pola, na których już się zbiera pszenicę. Pod koniec maja.  I słupy wysokiego napięcia ze sztucznymi gniazdami bocianów. W których stoją sztuczne bociany. Na poboczu sprzedają asal. Wiem co to, bo po arabsku miód to również asal. Uzbecy sporo slow mają z arabskiego. Jeszcze więcej z rosyjskiego. Zabawne że klną po rosyjsku. Короче бляд пиздец. Widać w uzbeckim przekleństw nie ma...
Czytaj więcej