Hongkoński maraton

-

No i teraz mam plan. Myślę nad nim od kilku dni. W Hongkongu mamy dwa dni. A raczej półtora. Co można zrobić w Hongkongu przez półtora dnia. Ho ho ho a nawet trochę więcej. Zdecydowanie więcej niż ja zrobiłem przez trzy. Będzie turystycznie. Ale na maxa. Kupuję trzy Hongkong passy. W internetach piszą że się nie opłaca. Ale jak się ma mało czasu a chce się i to i tamto to warto. Po pierwsze kolejka z lotniska do centrum. W cenie. Rzucamy bagaże i jedziemy do Ocean Park. Też w cenie. Wesołe miasteczko z Zoo i akwarium oraz kolejką linową, podziemną i roller-coasterem. Tak, wlazłem i tam. Rodzice nie. Ojciec zjadł kiełbaskę (jak u nas), mama kalmara grillowanego po koreańsku (okropny). Mają fotki z pandą wielką, ogromnymi salamandrami i mantą w akwarium. 

Wpadliśmy jeszcze na pierogi do najtańszej na świecie restauracji z gwiazdką Michelina. Smaki są odpowiednie do ceny. Jadłem w kilku miejscach w Hong Kongu. Łącznie z McDonald'sem. Wszędzie było lepiej niż w tej od Michelina. Na koniec dnia jeszcze zdążyliśmy obejrzeć pokaz świateł i laserów. Oczywiście ze sky 100 - czyli setnego piętra najwyższego budynku w mieście. Jak najbardziej w cenie. 

Rano śniadanie vis a vis hotelu, check-in na Centralnym. Bagaże nadane do Warszawy. A przynajmniej tak mi się wtedy wydawało. A my idziemy na przystań. Po drodze krótki obchód Muzeum Morskiego (również w cenie) i półtora godziny rejs dżonką do Stanley na południowym krańcu wyspy. Z lampką wina. Także w cenie. 

Do centrum wracamy Hop on Hop off busem. Tak, w cenie. Teraz tramwajem na górę i obowiązkowe fotki na tarasie z widokiem na miasto. Oczywiście że w cenie i bez kolejki. 

Do portu wracamy inną linią Hop on Hop off - tak żeby jeszcze zobaczyć więcej centrum. Teraz jeszcze szybki omlet i rosół z makaronem i można jechać na lotnisko. Nawet jak o tym piszę to się wydaje sporo. A w realu? Tym bardziej że przyjechaliśmy do centrum przed 14. A wyjechaliśmy o 17. Więc to bardziej doba niż dwa dni. I oni to wszystko zobaczyli, przeżyli. Nawet wyglądali na zadowolonych. Nie tylko na fotkach.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O tym jak odkryłem polski bar na Karaibach i zostałem kiperem słynnego ponczu Antka

-
Obraz
No dobra. Rozumiem że oglądanie takich miejsc może boleć. Ale aż tak? Żadnych lajków za production values? Nawet za time-lapse z zachodem słońca na końcu seta? Nic? Nie to nie. Set nadal można obejrzeć tutaj  Trevor Nygaard - 300 To wracam do Antka. Tak, ma na zdjęciu Kult. I Daab. I Nalepę. Grechutę. I Dżem. Whisky moja żono - czasem sobie podśpiewuje.  Antek robi poncz. Jack Spanner. Niebezpieczny. Jak miejscowe osy które nazywają się... Jack Spanner. Antek z baru U Antka. Na St Vincent. Bez Grenadynek. Fakt że kraj się nazywa jak kapela BeBop. A poncze można wypić ze dwa. Po trzecim robi się wesoło. Antka znalazłem na mapach Google kiedy wybierałem się na wodospad Dark View Falls. Rozsunąłem mapkę u wyskoczył. U Antka. Bar na St Vincent. No, to jasne że musiałem tam pojechać. Tym bardziej że sto metrów od planu Piratów z Karaibów. Więc można zaliczyć od razu dwie atrakcje wyspy. Wtedy wypiłem dwa i ledwo wróciłem do Brighton, gdzie miałem airbnb. Potem mogłem już pić więcej...
Czytaj więcej

Cebulactwo w Samarkandzie

-
Obraz
Do Samarkandy biorę taxi. Tu taxi nazywają prywatne samochody jeżdżące miedzy miastami. W związku ze świętem centrum jest zamknięte dla ruchu więc znów mam spacerek do obwodnicy. Jak zwykle trzeba zaczekać aż samochód się wypełni (czasem znalezienie czwórki pasażerów trwa godzinę) i można jechać. Mam przednie siedzenie więc jest zdecydowanie bardziej komfortowo niż z tyłu. Jak zwykłe współpasażerowie pytają skąd jestem i dokąd jadę. Najlepiej po rosyjsku mówi Bachtior - kierowca autobusu. Pochodzi z Jizzak, pracuje w Bucharze a jedzie do Taszkientu po syna, który przylatuje z Moskwy. Na którymś postoju idzie na piwo po czym zaczyna mnie zapraszać do siebie. Jedź do mnie - mówi. Odbiorę syna z lotniska i pójdziemy na polowanie. Na dzika i niedźwiedzia. Próbuję mu wytłumaczyć że strzelanie do zwierząt nie jest moim ulubionym hobby. No ale jeść przecież trzeba - kontruje. Na ryby pójdziemy. Znowu nie moja bajka. Barana zarżnę i zrobię płow - nie poddaje się. Wizja zarzynanego barana powod...
Czytaj więcej

Miliard oszukanych czyli co odkryłem w Sowieckim Taszkiencie

-
Obraz
Do taxi na Taszkient idzie się obok mauzoleum. Prezydenta. A także kilku innych budowli historycznych. Ale już chyba historię przedawkowałem, bo nawet nie robię zdjęć. Na miejscu opadają mnie taryfiarze. Jak stado wilków zająca. Nie znoszą tego. Podobnie jak targowania. Więc odwracam się na pięcie i idę precz. Trochę posiedzę w cieniu. Może im przejdzie. Albo mnie. Po chwili widzę gdzie podjeżdżają samochody z Buchary (czy skąd inąd) szukające tylko jednego czy dwóch pasażerów. To się nazywa "срочно". Umawiam się z jednym na 50.000 i po chwili jedziemy. Między Samarkandą a Taszkientem pustyni brak. Są pola, na których już się zbiera pszenicę. Pod koniec maja.  I słupy wysokiego napięcia ze sztucznymi gniazdami bocianów. W których stoją sztuczne bociany. Na poboczu sprzedają asal. Wiem co to, bo po arabsku miód to również asal. Uzbecy sporo slow mają z arabskiego. Jeszcze więcej z rosyjskiego. Zabawne że klną po rosyjsku. Короче бляд пиздец. Widać w uzbeckim przekleństw nie ma...
Czytaj więcej