Między nocą a dniem (w Chiwie)

-

 Na dworcu bileterka poleca taxi. Taryfiarz mówi że autobusy już nie jeżdżą. Jestem wkurwiony pociągiem a tu jeszcze moje ulubione złotówy. Nie ma? To idę piechotą. Po kilku minutach mija mnie autobus. Ten którego nie ma. Twardo idę dalej. Łażenie dobre na wkurwienie. Na wylotowej do Chiwy są taksówki po 6000 i marszrutki po 3000. Taksówkę mam już obrzydzoną. Wsiadam do mikro mikrobusa. Daewoo ma tu fabrykę więc połowa samochodów (i wszystkie marszrutki) są tej marki. W marszrutce leci ruskie techno. I ruskie disco. Jak u nas ona tańczy dla mnie tak ta tancujet i pajot. Ale w przeciwieństwie do naszej jest cholodnaja kak lod. I oczywiście nas nikto nie najdziot. W sumie fajny numer
https://youtu.be/gVS75aXMaAU
Kierowca pyta gdzie mnie wysadzić. Mam pokój przy rodzinie obok rynku. Bazar - mówię, bo jeszcze chcę poszukać żarcia.

 Stajemy przy murach miejskich. Robią wrażenie. A budowle w środku - jeszcze większe. Widziałem w życiu kilka muzułmańskich starówek, ale takiej jeszcze nie. Zapada zmrok i jest prawie pusto. Strzelam fotki i zapominam o żarciu. W końcu idę na nocleg. 

Dobrze że GPS działa bo to zwykły dom. Nawet bez tabliczki. Gospodarze nie mówią ani po angielsku ani po rosyjsku. Babcia rozumie rosyjski ale mówi kilka słów. Gospodyni wcale. Znaczy zna słowa pasport i propiska. Bo tu każdej nocy trzeba się propisać. Czyli meldować. Jak w Związku Radzieckim. Bez meldunku na granicy mogą być problemy. I kary finansowe. Podobno tysiąc dolków. Więc meldunek trzeba mieć. Pytam czy coś mogę dostać do żarcia. I dostaję. Chciałem spróbować uzbeckiego plowu. Na kolację jest plow. Do tego czereśnie i morwy. Chyba. Bo wyglądają jak białe jeżyny. Płow jest dobry. Strasznie tłusty. Z wkładki mięsnej głównie skwarki. I jeden kawałek spieczonej na amen barany. Mama robi lepszy. Ale po całym dniu głodówki ten też smakuje znakomicie. Do tego zielona herbata. Bez cukru. 

Rano okazuje się że wejście na starówkę jest płatne. Ale tylko od bramy zachodniej. Od północnej i wschodniej można wejść za free. Uliczki zastawione są straganami. Resztę miejsca zajmują turyści. 

W takim stanie Chiwa podoba mi się zdecydowanie mniej. Wieczorem poczytałem jeszcze trochę o historii. I o tym, że miasto dorobiło się na handlu niewolnikami. Więc nawet nie ekscytuje mnie fakt, że urodził się tu al-Chuwarizmi. Termin algebra pochodzi z tytułu jego dzieła Al-kitab al-muchtasar fi hisab al-dżabr wa-al-mukabala ('krótka księga o rachowaniu przez dopełnianie i równoważenie'). zaś algorytm od zniekształconej wersji jego przydomka.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O tym jak odkryłem polski bar na Karaibach i zostałem kiperem słynnego ponczu Antka

-
Obraz
No dobra. Rozumiem że oglądanie takich miejsc może boleć. Ale aż tak? Żadnych lajków za production values? Nawet za time-lapse z zachodem słońca na końcu seta? Nic? Nie to nie. Set nadal można obejrzeć tutaj  Trevor Nygaard - 300 To wracam do Antka. Tak, ma na zdjęciu Kult. I Daab. I Nalepę. Grechutę. I Dżem. Whisky moja żono - czasem sobie podśpiewuje.  Antek robi poncz. Jack Spanner. Niebezpieczny. Jak miejscowe osy które nazywają się... Jack Spanner. Antek z baru U Antka. Na St Vincent. Bez Grenadynek. Fakt że kraj się nazywa jak kapela BeBop. A poncze można wypić ze dwa. Po trzecim robi się wesoło. Antka znalazłem na mapach Google kiedy wybierałem się na wodospad Dark View Falls. Rozsunąłem mapkę u wyskoczył. U Antka. Bar na St Vincent. No, to jasne że musiałem tam pojechać. Tym bardziej że sto metrów od planu Piratów z Karaibów. Więc można zaliczyć od razu dwie atrakcje wyspy. Wtedy wypiłem dwa i ledwo wróciłem do Brighton, gdzie miałem airbnb. Potem mogłem już pić więcej...
Czytaj więcej

Cebulactwo w Samarkandzie

-
Obraz
Do Samarkandy biorę taxi. Tu taxi nazywają prywatne samochody jeżdżące miedzy miastami. W związku ze świętem centrum jest zamknięte dla ruchu więc znów mam spacerek do obwodnicy. Jak zwykle trzeba zaczekać aż samochód się wypełni (czasem znalezienie czwórki pasażerów trwa godzinę) i można jechać. Mam przednie siedzenie więc jest zdecydowanie bardziej komfortowo niż z tyłu. Jak zwykłe współpasażerowie pytają skąd jestem i dokąd jadę. Najlepiej po rosyjsku mówi Bachtior - kierowca autobusu. Pochodzi z Jizzak, pracuje w Bucharze a jedzie do Taszkientu po syna, który przylatuje z Moskwy. Na którymś postoju idzie na piwo po czym zaczyna mnie zapraszać do siebie. Jedź do mnie - mówi. Odbiorę syna z lotniska i pójdziemy na polowanie. Na dzika i niedźwiedzia. Próbuję mu wytłumaczyć że strzelanie do zwierząt nie jest moim ulubionym hobby. No ale jeść przecież trzeba - kontruje. Na ryby pójdziemy. Znowu nie moja bajka. Barana zarżnę i zrobię płow - nie poddaje się. Wizja zarzynanego barana powod...
Czytaj więcej

Miliard oszukanych czyli co odkryłem w Sowieckim Taszkiencie

-
Obraz
Do taxi na Taszkient idzie się obok mauzoleum. Prezydenta. A także kilku innych budowli historycznych. Ale już chyba historię przedawkowałem, bo nawet nie robię zdjęć. Na miejscu opadają mnie taryfiarze. Jak stado wilków zająca. Nie znoszą tego. Podobnie jak targowania. Więc odwracam się na pięcie i idę precz. Trochę posiedzę w cieniu. Może im przejdzie. Albo mnie. Po chwili widzę gdzie podjeżdżają samochody z Buchary (czy skąd inąd) szukające tylko jednego czy dwóch pasażerów. To się nazywa "срочно". Umawiam się z jednym na 50.000 i po chwili jedziemy. Między Samarkandą a Taszkientem pustyni brak. Są pola, na których już się zbiera pszenicę. Pod koniec maja.  I słupy wysokiego napięcia ze sztucznymi gniazdami bocianów. W których stoją sztuczne bociany. Na poboczu sprzedają asal. Wiem co to, bo po arabsku miód to również asal. Uzbecy sporo slow mają z arabskiego. Jeszcze więcej z rosyjskiego. Zabawne że klną po rosyjsku. Короче бляд пиздец. Widać w uzbeckim przekleństw nie ma...
Czytaj więcej