Barcelona przed Strajkiem Generalnym

-



Poprzedniej nocy było spokojnie. A przynajmniej tak mi się wydawało. Oczywiście latał helikopter i jeździły suki ale nie było barykad ani ognisk. Pod hostelem. Ale rano znów pisali że całą noc się działo. Z kilku miast Katalonii idzie marsz gwiazdzisty. Dziś dojdą do Barcelony. Gdzie jest zapowiedziana duża demonstracja. I strajk generalny. Więc oczywiście Grenada poszła w odstawkę. Kiedy ostatnio widziałem strajk generalny? Chyba za Solidarności. Tej pierwszej. W oczekiwaniu na dziś wczoraj połaziłem po mieście. Niby nic. Tylko autobusy turystyczne jeżdżą puste. No i ceny na weekend nie podnieśli w hostelu. W zeszły było 25€ za wyrko. W ten jest 12€. Ale oprócz większej ilości graffiti - nic. Pojawiły się napisy "Buch - traidor". Buch to minister spraw wewnętrznych. Potępił przemoc na ulicach. 



Chyba powinien wyjść na ulicę i zobaczyć co jego podwładni wyprawiają. Zasiedziałem się w barach i w środku nocy na Ramblas de Catalunya (za plaza Cataluña) wpadłem w uciekający tłum. No to zacząłem spierdalać razem z nimi. Myślę że mój hiszpański mógłby nie wystarczyć by wyjaśniać policjantom że ja tu tylko turystykę uprawiam. Szczególnie, że byłem po kilku limoncellach. To moje ostatnie alkoholowe odkrycie. Ale do raczy. Czyli spierdalania. Biegną. Sami młodzi. Dwadzieścia-dwadzieściaparę. I ja. Dobiegłem do hostelu kiedy zza rogu wyjechały suki, zatrzymały się i wyskakują z nich psy z batonami. No to spierdoliłem do hostelu. A reszta na Passeig de Gracia. I w głąb Concell de Cent. Skąd przybiegliśmy. Ale tu wszystko się zmienia jak w kalejdoskopie. Raz idą ludzie potem jadą psy, potem ktoś biegnie w przeciwnym kierunku. Potem znów suki w przeciwnym kierunku. I tak dalej. Jak w smartfonowej grze. Tak to pewnie wygląda z helikoptera. Kiedy wszedłem do pokoju z góry zobaczyłem że znów płoną barykady z obu stron hostelu. Pięć minut wcześniej ich tam nie było. Po kolejnych dziesięciu przyjechał wóz strażacki i zgasił tę po prawej. Lewa nadal się paliła.
Radek mnie pytał czy się boję. Jak spierdalałem to się trochę bałem. Ale nie za bardzo. A jak wyjechali zza rogu a ja się schowałem w hostelu to mi adrenalina poszła i bardziej się wkurwiłem niż bałem. Ale może to to samo? 
PS Przyszło pismo ze skarbówki. Jeszcze nie otwarte. Boję się 


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O tym jak odkryłem polski bar na Karaibach i zostałem kiperem słynnego ponczu Antka

-
Obraz
No dobra. Rozumiem że oglądanie takich miejsc może boleć. Ale aż tak? Żadnych lajków za production values? Nawet za time-lapse z zachodem słońca na końcu seta? Nic? Nie to nie. Set nadal można obejrzeć tutaj  Trevor Nygaard - 300 To wracam do Antka. Tak, ma na zdjęciu Kult. I Daab. I Nalepę. Grechutę. I Dżem. Whisky moja żono - czasem sobie podśpiewuje.  Antek robi poncz. Jack Spanner. Niebezpieczny. Jak miejscowe osy które nazywają się... Jack Spanner. Antek z baru U Antka. Na St Vincent. Bez Grenadynek. Fakt że kraj się nazywa jak kapela BeBop. A poncze można wypić ze dwa. Po trzecim robi się wesoło. Antka znalazłem na mapach Google kiedy wybierałem się na wodospad Dark View Falls. Rozsunąłem mapkę u wyskoczył. U Antka. Bar na St Vincent. No, to jasne że musiałem tam pojechać. Tym bardziej że sto metrów od planu Piratów z Karaibów. Więc można zaliczyć od razu dwie atrakcje wyspy. Wtedy wypiłem dwa i ledwo wróciłem do Brighton, gdzie miałem airbnb. Potem mogłem już pić więcej...
Czytaj więcej

Cebulactwo w Samarkandzie

-
Obraz
Do Samarkandy biorę taxi. Tu taxi nazywają prywatne samochody jeżdżące miedzy miastami. W związku ze świętem centrum jest zamknięte dla ruchu więc znów mam spacerek do obwodnicy. Jak zwykle trzeba zaczekać aż samochód się wypełni (czasem znalezienie czwórki pasażerów trwa godzinę) i można jechać. Mam przednie siedzenie więc jest zdecydowanie bardziej komfortowo niż z tyłu. Jak zwykłe współpasażerowie pytają skąd jestem i dokąd jadę. Najlepiej po rosyjsku mówi Bachtior - kierowca autobusu. Pochodzi z Jizzak, pracuje w Bucharze a jedzie do Taszkientu po syna, który przylatuje z Moskwy. Na którymś postoju idzie na piwo po czym zaczyna mnie zapraszać do siebie. Jedź do mnie - mówi. Odbiorę syna z lotniska i pójdziemy na polowanie. Na dzika i niedźwiedzia. Próbuję mu wytłumaczyć że strzelanie do zwierząt nie jest moim ulubionym hobby. No ale jeść przecież trzeba - kontruje. Na ryby pójdziemy. Znowu nie moja bajka. Barana zarżnę i zrobię płow - nie poddaje się. Wizja zarzynanego barana powod...
Czytaj więcej

Miliard oszukanych czyli co odkryłem w Sowieckim Taszkiencie

-
Obraz
Do taxi na Taszkient idzie się obok mauzoleum. Prezydenta. A także kilku innych budowli historycznych. Ale już chyba historię przedawkowałem, bo nawet nie robię zdjęć. Na miejscu opadają mnie taryfiarze. Jak stado wilków zająca. Nie znoszą tego. Podobnie jak targowania. Więc odwracam się na pięcie i idę precz. Trochę posiedzę w cieniu. Może im przejdzie. Albo mnie. Po chwili widzę gdzie podjeżdżają samochody z Buchary (czy skąd inąd) szukające tylko jednego czy dwóch pasażerów. To się nazywa "срочно". Umawiam się z jednym na 50.000 i po chwili jedziemy. Między Samarkandą a Taszkientem pustyni brak. Są pola, na których już się zbiera pszenicę. Pod koniec maja.  I słupy wysokiego napięcia ze sztucznymi gniazdami bocianów. W których stoją sztuczne bociany. Na poboczu sprzedają asal. Wiem co to, bo po arabsku miód to również asal. Uzbecy sporo slow mają z arabskiego. Jeszcze więcej z rosyjskiego. Zabawne że klną po rosyjsku. Короче бляд пиздец. Widać w uzbeckim przekleństw nie ma...
Czytaj więcej